De cyclus van het studiejaar

…en dan is het alweer juni. De ein­dex­a­m­enkan­di­daten en som­mige stu­den­ten zijn al klaar, de laat­ste ten­ta­mens wor­den gemaakt. Voor som­mige is het nog heel span­nend; halen ze hun BSA? Zo niet, wat dan? Anderen kun­nen met wat meer rust hun laat­ste ten­ta­mens maken of de laat­ste resul­taten afwachten; die hebben hun BSA al bin­nen en alles wat ze nu nog halen is mooi meegenomen.

Terugk­ijk­end op afgelopen jaar kan ik zeggen dat ik echt hele harde werk­ers in mijn prak­tijk zie. Ik heb ervaren dat de stu­den­ten die ik mocht begelei­den gemo­tiveerd zijn, hoewel dat ook wel eens even niet zo op de voor­grond lag. Ik heb gemerkt dat de stu­den­ten baat had­den bij plan­ners. Plan­ners waar­bij veel kleur gebruikt wordt, om goed onder­scheid te maken tussen de ver­schil­lende bezighe­den en vakken.

Ook is mij opgevallen dat de stu­den­ten die ik zie vaak echt niet weten hoe ze de studie moeten aan­pakken. Met wat hand­vat­ten kri­j­gen ze het dan ineens wel voor elkaar.

Het meest onder de indruk ben ik van de stu­den­ten die na een aan­tal jaar de ‚ver­keerde’ te hebben gedaan (daarmee bedoel ik de studie die niet goed bij hen paste), dit jaar wel goed gekozen hebben en het jaar heel suc­cesvol zijn geweest. Wat belan­grijk is om hier­bij op te merken, is dat het niet suc­cesvol zijn in een studie niet wil zeggen dat je het niveau of de richt­ing niet aan kunt. Het geeft aan dat je mogelijk niet op je plek zit. Dit is dus niet meteen een reden om een totaal andere richt­ing te gaan doen, of om een niveau lager te gaan zit­ten. Knap vind ik de eerder genoemde stu­den­ten dat ze de uitdag­ing zijn aange­gaan, ieder op hun eigen manier. Dit maakt dat het (zelf)vertrouwen is gegroeid, ze nog meer aan kun­nen en willen en door kun­nen zetten. Een totaal omge­keerde spi­raal: niet meer neer­waarts, maar opwaarts.

Rest mij hier te zeggen hoe trots ik ben op ‚mijn’ stu­den­ten. Ik duim voor diegene die nog moeten knallen!